บทที่ 78 เว่ยเหยียนแบกหนามขอขมา จางเชียนเล่าทำเนียบแต่งตั้งเทพ

บทที่ 78 เว่ยเหยียนแบกหนามขอขมา จางเชียนเล่าทำเนียบแต่งตั้งเทพ

อาจเป็นเพราะเพลิงที่โหมไหม้หอสูงรุนแรงเกินไป แม้แต่สวรรค์เบื้องบนยังทนดูไม่ได้

สายฝนห่าใหญ่พลันเทกระหน่ำลงมา ชะล้างร่องรอยทุกอย่างให้เลือนราง

เมื่อเว่ยเหยียนกลับถึงบ้านก็ตบโต๊ะเสียงดังฉาด การไม่อาจสังหารเฉาเจินได้ทำให้ในใจอัดอั้นตันใจยิ่งนัก อีกทั้งการเคลื่อนไหวในครั้งนี้ยังต้องสูญเสียคนของตนไปหลายคน หากมิใช่เพราะกองหนุนมาถึงได้ทันท่วงทีจนทำลายจิตใจฮึกเหิมของพวกเฉาเจิน เกรงว่าความสูญเสียทางฝั่งตนคงไม่ยิ่งหย่อนไปกว่าอีกฝ่าย

เว่ยชางมองดูท่าทีของผู้เป็นบิดาด้วยความหวาดกลัว ได้แต่ยืนสงบเสงี่ยมอยู่ด้านข้าง ไม่กล้าเอ่ยปากอยู่นานสองนาน

"เว่ยชาง เจ้าคอยติดตามอยู่ข้างกายท่านอาจารย์มาโดยตลอด แท้จริงแล้วเขาชื่อเสียงเรียงนามใดกันแน่" เว่ยเหยียนหวนนึกถึงคำตะโกนก่อนจากไปของเฉาเจินและคำตอบของจางเชียน ในใจจึงเต็มไปด้วยความกังขา