บทที่ 75 คิดทลายหน้าต่างผู้อื่น จงเอ่ยปากพังกำแพงเขาก่อน

บทที่ 75 คิดทลายหน้าต่างผู้อื่น จงเอ่ยปากพังกำแพงเขาก่อน

เมื่อได้ยินนักโทษเอ่ยถึงจดหมายที่ตนทิ้งไว้ จางเชียนจึงเริ่มปักใจเชื่อคำพูดของคนผู้นี้

ขณะเดียวกันก็นึกโล่งอกที่ตอนทิ้งจดหมายไว้ในครานั้นมิได้ลงชื่อ หาไม่แล้วคนที่ถูกหมายจับตามล่าในยามนี้คงเป็นตนเองไปเสียแล้ว

ส่วนสวีซู่นั้นอยู่ข้างกายหลิวเป้ยตลอดเวลา หากถึงขั้นถูกตัดหัวได้ คนที่ไปรับรางวัลก็คงหนีไม่พ้นหนึ่งในบรรดากวนอวี่ จางเฟย หรือจ้าวอวิ๋นเป็นแน่

ทว่าหากสิ่งที่คนผู้นี้พูดเป็นความจริง เช่นนั้นพวกที่ปล่อยข่าวลือเหล่านี้ก็ต้องเป็นคนของเฉาเชาอย่างแน่นอน แต่เหตุใดเฉาเชาถึงต้องกุข่าวลือว่าตนเองจะเข่นฆ่าล้างเมืองเล่า

หรือว่าเขาจะโมโหจดหมายฉบับนั้นของตนจนล้มป่วยไปแล้วจริงๆ