บทที่ 70 เหยียบหิมะดีดเท้าหลัง สังหารแรกของจางเชียน

บทที่ 70 เหยียบหิมะดีดเท้าหลัง สังหารแรกของจางเชียน

หลังจากจางเชียนปลดทุกข์เบาอย่างสำราญใจ เขาก็เดินออกมาด้านนอกอย่างสบายอารมณ์

ยามนั้น เขาพลันสังเกตเห็นคนกลุ่มหนึ่งเดินผ่านตรอกด้านหน้า แม้คนพวกนี้จะแต่งกายไม่ต่างจากชาวบ้านทั่วไป แต่ฝีก้าวการเดินกลับเป็นระเบียบเรียบร้อยเกินไป ราวกับผ่านการฝึกฝนแบบทหารในกองทัพมา

ยิ่งไปกว่านั้น ในหมู่คนเหล่านั้น เขายังพบคนที่ปล่อยข่าวลือในร้านอาหารก่อนหน้านี้อีกด้วย

พวกเขากำลังร่วมมือกันเป็นขบวนการและวางแผนปล่อยข่าวลืออย่างมีแบบแผน

จางเชียนลังเลอยู่หลายครา ทว่าสุดท้ายก็อดไม่ได้ที่จะแอบสะกดรอยตามไป

ทว่าเขามิได้ทำลับๆ ล่อๆ ตรงกันข้ามกลับทำทีเป็นคนต่างถิ่นที่กำลังมองหาทาง เหลียวซ้ายแลขวาไปเรื่อยเปื่อย!