บทที่ 66 จางเชียนกราบคารวะนายท่าน หลิวเป้ยเอ่ยถึงการอพยพราษฎร

บทที่ 66 จางเชียนกราบคารวะนายท่าน หลิวเป้ยเอ่ยถึงการอพยพราษฎร

"จื่อรั่ง ข้าจะบอกให้เจ้ารู้ คอสุราของข้าจางเฟยผู้นี้... ย่อมเป็นหนึ่งในใต้หล้า ใต้ร่มธงของพี่ใหญ่ข้า ไม่มีผู้ใดดื่มสู้ข้าได้สักคน!" จางเฟยกอดไหสุรา ใบหน้าแนบฟุบอยู่กับโต๊ะ ริมฝีปากเผยอพ่นลมหายใจเข้าออกไม่เป็นจังหวะ

"ดื่ม ยังต้องดื่มอีก..."

เมื่อเห็นท่าทางเมามายตาปรือจนน่าเอ็นดูของจางเฟย จางเชียนก็ส่ายหน้าเบาๆ แล้วก้าวเดินออกจากห้องไป

ครั้นปิดประตูห้องลง กลับเห็นหลิวเป้ยกำลังเดินไปเดินมาอยู่หน้าประตูเรือน

เสียงเปิดประตูของจางเชียนทำให้หลิวเป้ยหันมามอง หลิวเป้ยเดินเข้ามาด้วยสีหน้ารู้สึกผิดพลางเอ่ยว่า "เมื่อครู่พบขงหมิง เขาบอกว่าน้องสามอุ้มไหสุรามาหาท่านอาจารย์ ข้าเกรงว่าน้องสามจะเมามายจนล่วงเกินท่านอาจารย์เข้า จึงได้มารออยู่ข้างนอกนี้"