บทที่ 64 ทุกคนเกลี้ยกล่อมให้ชิงเซียงหยาง อี้เต๋อขุ่นเคืองคับแค้นใจ

บทที่ 64 ทุกคนเกลี้ยกล่อมให้ชิงเซียงหยาง อี้เต๋อขุ่นเคืองคับแค้นใจ

จางเชียนจำวันตายที่แน่ชัดของหลิวเปี่ยวไม่ได้ แต่จำได้ว่าหลังจากหลิวเปี่ยวตาย ช่ายเม่าได้ปิดบังการตายเอาไว้ จากนั้นก็ส่งทูตถือหนังสือไปยอมจำนน เดิมทีหลิวเป้ยยังเตรียมจะต้านทัพเฉาเชา ทว่าคาดไม่ถึงว่าจะถูกตัดเส้นทางถอยข้างหลัง

สถานการณ์เช่นนี้ ชวนให้หวนนึกถึงความรันทดใจและวิกฤตการณ์ในคราที่เติ้งไอ้ลอบข้ามยินผิง จนเจียงเหวยต้องแหงนหน้ามองฟ้าด้วยความโศกเศร้าพลางตะโกนก้องว่า "พวกข้ากำลังสู้ตาย เหตุใดฝ่าบาทจึงยอมจำนนก่อนเล่า"

หากมิใช่เพราะการยอมจำนนของช่ายเม่าไม่เป็นที่ยอมรับของราษฎร ในเมืองมีผู้มีใจภักดิ์ต่อหลิวฉีและหลิวเป้ยอยู่มาก อีกทั้งหากมิได้อีจี๋ส่งข่าวและแผนการอันแยบคายของจูเก่อเลี่ยง หลิวเป้ยก็คงเอาชีวิตไปทิ้งไว้ที่ฝานเฉิงและซินเหย่เสียแล้ว