บทที่ 59 ในที่สุดเฉาเชาก็ได้เป็นเฉิงเซี่ยง เหวินรั่วยากจักภักดีจนถึงที่สุด

บทที่ 59 ในที่สุดเฉาเชาก็ได้เป็นเฉิงเซี่ยง เหวินรั่วยากจักภักดีจนถึงที่สุด

สวินอวี้ล้มป่วยลงแล้ว!

ซ้ำยังป่วยหนักยิ่งนัก

นับแต่ช่วงเวลาที่เฉาเชาประกาศจะยกเลิกซานกงและฟื้นฟูเฉิงเซี่ยงขึ้นมาใหม่ สวินอวี้ก็มิเคยก้าวเท้าพ้นประตูจวนอีกเลย

"ท่านอา ท่านจักเป็นอะไรไปมิได้เด็ดขาดนะขอรับ!" สวินโยวที่ยืนอยู่ข้างเตียงของสวินอวี้กล่าวขึ้น เขาอายุมากกว่าสวินอวี้หกปี ทว่าหากนับตามลำดับรุ่นในตระกูลแล้ว เขากลับมีศักดิ์ต่ำกว่าสวินอวี้หนึ่งรุ่น

สวินอวี้ห่มผ้านวมหนา บนศีรษะประคบด้วยผ้าขนหนูอุ่น แววตาว่างเปล่า ราวกับกำลังเหม่อมองไปยังที่อันแสนไกล

ผ่านไปชั่วครู่ สวินอวี้จึงได้สติกลับมาและหันไปมองสวินโยว

"กงต๋า ได้ยินว่าหลายวันมานี้มีคนไปหาเจ้าไม่น้อยเลยหรือ" สวินอวี้เอ่ยถาม