บทที่ 35 พรากจากไร้กิ่งหลิว เล่าเรียนไร้วันหยุด

บทที่ 35 พรากจากไร้กิ่งหลิว เล่าเรียนไร้วันหยุด

เวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว ไม่นานก็ล่วงเข้าสู่เดือนสอง

หิมะที่ทับถมเพิ่งจะเริ่มละลาย มารดาสวีก็ร้อนใจเร่งรีบออกเดินทางกลับบ้านเกิดทันที

ในช่วงเวลานี้ จางเชียนปิดประตูกบดานอยู่แต่ในเรือนไม่ออกไปไหน แม้แต่สือเทาก็ออกไปข้างนอกน้อยลงมาก ผู้คนที่แวะเวียนมาเยี่ยมเยียนนั้น นอกจากเฉาชงแล้ว ส่วนใหญ่จางเชียนล้วนเลือกที่จะปิดประตูไม่ต้อนรับ

มีคนนำจางเชียนไปเปรียบเทียบกับเจี่ยสวี่ กล่าวว่าพวกเขาทั้งสองต่างก็ฉลาดเอาตัวรอด ทว่าจางเชียนกลับมิได้คิดเช่นนั้น เขารู้สึกว่าตนเองเป็นวิญญูชนซ่อนคมในกาย รอคอยกาลเคลื่อนไหวต่างหาก