บทที่ 33 มารดาสวีเอ่ยอดอาหาร เฉาเชายอมปล่อยกลับ

บทที่ 33 มารดาสวีเอ่ยอดอาหาร เฉาเชายอมปล่อยกลับ

"หากรู้แต่แรกว่าจะเป็นเช่นวันนี้ สู้ตายเสียตั้งแต่วันแรกที่ได้เจอหน้าเจ้ายังดีกว่า" มารดาสวีร่ำไห้กล่าว

"เฉาเชาผู้นั้นเป็นคนเยี่ยงไรเล่า ขุนนางผู้ปรีชาในยามบ้านเมืองสงบ จอมทรชนผู้โฉดชั่วในยามกลียุค เวลานี้ใต้หล้าสับสนวุ่นวาย เขาก็คือจอมทรชนคนหนึ่ง เจ้าไปใกล้ชิดสนิทสนมกับเขา ใกล้ชาดย่อมติดแดงใกล้หมึกย่อมติดดำ สุดท้ายก็ทำได้เพียงกลายเป็นคนไม่ภักดีไม่กตัญญูเท่านั้น"

จางเชียนคุกเข่าอยู่บนพื้นไม่กล้าเอ่ยปาก ได้แต่ร่ำไห้ด้วยความเจ็บปวด

และพอดั่งคำว่า พูดถึงเฉาเชา เฉาเชาก็มา

โดยไม่มีบ่าวไพร่เข้ามารายงาน เฉาเชาก็ก้าวพรวดพราดผ่านประตูห้องเข้ามา