บทที่ 22 แพทย์เปี่ยมใจการุณย์ ตระกูลใหญ่ซ่อนใจไร้ภักดี

บทที่ 22 แพทย์เปี่ยมใจการุณย์ ตระกูลใหญ่ซ่อนใจไร้ภักดี

ช่วงปลายราชวงศ์ฮั่นตะวันออก เหล่าวีรบุรุษผู้กล้าต่างลุกฮือขึ้นมา ขุนศึกผู้เกรียงไกร แม่ทัพผู้กรำศึก และเหล่านักยุทธศาสตร์ต่างทยอยก้าวขึ้นสู่เวที ทว่าในเวลาเดียวกัน ยังมีคนอีกกลุ่มหนึ่งที่ไม่อาจดูแคลนได้ นั่นก็คือเหล่าแพทย์

และผู้ที่เป็นตัวแทนอันโดดเด่นที่สุดในกลุ่มนี้ก็คือฮว่าถัวกับจางจ้งจิ่ง

ฮว่าถัวเป็นผู้นำผงยาสลบหมาเฟ่ยซานมาใช้ในการผ่าตัดรักษาเป็นคนแรก จนได้รับการขนานนามว่ายอดหัตถ์ศัลยกรรม ขณะเดียวกันวิชาฝังเข็มและรมยาก็มีความเชี่ยวชาญอย่างลึกซึ้งยิ่ง ด้านการบำรุงสุขภาพยังได้คิดค้นวิชาห้าสัตว์ขึ้นมา โดยเลียนแบบท่วงท่าของลิง กวาง หมี เสือ และนก เพื่อให้ร่างกายแข็งแรงสมบูรณ์

ส่วนจางจ้งจิ่งนั้นได้ประพันธ์มหาผลงานอันตกทอดสู่คนรุ่นหลังอย่างตำราซางหานจ๋าปิ้งลุ่น วางรากฐานหลักการ "ตรวจวินิจฉัยและรักษาตามสมุฏฐานของโรค" จนได้รับการยกย่องจากคนรุ่นหลังว่าเป็น "ปราชญ์แพทย์"