กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 625 ตระหนักว่ากายอยู่หนใดใจยังผูกพัน 47 (ตอนพิเศษ)
รอยยิ้มบนใบหน้าลู่ปิ่งเหยียนเลือนหาย เขาก้มหน้าซ่อนความผิดหวังเอาไว้ “ฉันทำผิดต่อเธอ”
“นายพูดประโยคนี้มาตั้งหลายหนแล้ว” หวังม่านชิงเอ่ยอย่างเกียจคร้าน “ฉันไม่ได้โทษนายเสียหน่อย ฉันเต็มใจเอง”
เต็มใจละทิ้งชีวิตอันสงบสุข เต็มใจติดตามเขามายังเป่ยเยว่ เต็มใจใช้ชีวิตอยู่ท่ามกลางความโสมมเหล่านี้ และแม้จะรู้ดีว่าทั้งสองไม่อาจครองคู่กันยืนยาว กระทั่งการพบหน้ากันยังเป็นเรื่องเกินเอื้อม เธอก็ยังเต็มใจจุมพิตและมีสัมพันธ์แนบเนื้อกับเขา
ไม่ทันให้ลู่ปิ่งเหยียนได้เอ่ยปาก หวังม่านชิงก็ถามหมัวมัวเหอว่า “วันนี้ฉันตื่นสาย ทางพระชายารองเจี่ยงไม่ได้ส่งคนมาถามใช่ไหม”