กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 622 ตระหนักว่ากายอยู่หนใดใจยังผูกพัน 44 (ตอนพิเศษ)
“เดี๋ยว เธอ…” หวังม่านชิงมองชื่อเยว่วิ่งหนีออกไปราวกับกำลังหลบภัยได้แต่ตาปริบ ๆ ก่อนส่ายหน้าอย่างจนใจ “ยัยหนูนี่ทำไมถึงได้รีบร้อนขนาดนั้น”
เธอรออยู่นานก็ไม่เห็นใครเข้ามารับใช้ จึงต้องล้างหน้าหวีผมด้วยตัวเอง แล้วขมวดคิ้วมองลู่ปิ่งเหยียน “คุณชำระล้างร่างกายเองได้ ไม่มีปัญหาใช่ไหม?”
ปากลู่ปิ่งเหยียนบอกว่าไม่มีปัญหา แต่พอยื่นมือออกไปกลับขมวดคิ้วแน่น บางครั้งยังครางอู้อี้ออกมาด้วย
หวังม่านชิงกลอกตา บอกตัวเองซ้ำแล้วซ้ำเล่าว่าบาดแผลบนแขนของเขาเป็นฝีมือเธอ จากนั้นจึงอดทนช่วยเขาล้างหน้า