กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 610 ตระหนักว่ากายอยู่หนใดใจยังผูกพัน 32 ตอนพิเศษ
หลังออกจากพระราชวัง จนกระทั่งขึ้นรถม้า ลู่ปิ่งเหยียนก็ไม่พูดสักคำ
หวังม่านชิงสั่งคนขับรถม้าให้กลับจวน แล้วนั่งมองเขาที่อยู่อีกฝั่ง
ฟ้ามืดแล้ว ภายในรถม้าเงียบสงัดจนได้ยินเสียงลมพัดใบไม้ไหวจากภายนอก
ผ่านไปนาน ลู่ปิ่งเหยียนจึงยิ้มขื่น ๆ แล้วพูดกับเธอว่า “ขอโทษที่ทำให้เธอต้องฟังคำพูดไม่น่าฟังพวกนั้น”
“ไม่เกี่ยวกับนาย” หวังม่านชิงส่ายหน้า ถามว่า “เขาเป็นแบบนี้มาตลอดหรือ?”
ลู่ปิ่งเหยียนถอนหายใจยาว พยักหน้า “ผ่านมาหลายปีแล้ว คำพูดพวกนี้เขามักหยิบมาพูดซ้ำ ๆ เป็นครั้งคราว ราวกับกลัวว่าฉันจะลืม”