กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 477 ฉันคิดว่าแบบนี้ก็ดีแล้ว
เมื่อเห็นว่าหน้าผากของชื่อเยว่บวมขึ้นมาแล้ว สวี่ซิ่วก็ถอนหายใจยาว
“เธอลุกขึ้นมาก่อนเถอะ” เธอพูด
ชื่อเยว่ยังคงคุกเข่าไม่ยอมขยับ “เจ้าแม่ หากท่านไม่บอกว่าข้ารับใช้ควรทำอย่างไร ข้ารับใช้ก็จะไม่ลุกขึ้น!”
สวี่ซิ่วโบกมืออย่างอ่อนล้า “ฉันจะบอกเธอเอง ลุกขึ้นเถอะ”
“พวกเธอก็ออกไปก่อน” เธอให้ทุกคนในห้องออกไป เหลือไว้เพียงชื่อเยว่กับไป๋จื่อ
“เธอคิดดีแล้วหรือ” เธอถามชื่อเยว่
ชื่อเยว่มองเธอด้วยแววตาแน่วแน่ “ชีวิตของข้ารับใช้เป็นองค์หญิงที่ช่วยไว้ หากไม่มีองค์หญิงก็ไม่มีข้ารับใช้ ข้ารับใช้ไม่มีเรื่องใดให้ลังเลอีก!”