กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 472 หวังว่าผ่านไปอีกหลายปี คุณจะยังรักษาจิตเดิมแท้ไว้ได้
เอ๊ะ นี่ไม่ใช่ว่าประจวบเหมาะพอดีหรอกหรือ!
สวี่ซิ่วยิ้มออกมาทันที “ฉันมี ฉันมีอยู่แล้ว มหาปรมาจารย์ ท่านรีบบอกวิธีมาเถอะ!”
“...” มหาปรมาจารย์หยุนคงคิดว่าเธอฟังไม่ชัด จึงอธิบายซ้ำอีกครั้ง “อาตมาหมายความว่า เมื่อคนธรรมดาดวงกายดวงจิตออกจากร่าง กายเนื้อก็จะดับสูญ คุณต้องมีหยกชักนำดวงจิตนี้จึงจะกลับเข้าร่างได้อีก หากคุณอยากพบเพื่อนคนนั้น เพียงคุณมีหยกชักนำดวงจิตยังไม่พอ เธอเองก็ต้องมีอีกชิ้นด้วย!”
“ฉันเข้าใจแล้ว ฉันมีจริง ๆ!” สวี่ซิ่วยืนยัน “ท่านบอกฉันมาเถอะ หลังมีหยกชักนำดวงจิตแล้ว ต้องทำอย่างไรต่อ?”