กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 434 พ่อแม่ในชาตินี้ก็คือพ่อแม่ของฉัน
ภายในศาลาอุ่นจุดระบบทำความร้อนใต้พื้นไว้ จึงอบอุ่นราวกับฤดูใบไม้ผลิ
ไทเฮากับฟางเซี่ยนั่งเล่นกับเสี่ยวนั่วเอ๋อร์อยู่บนตั่งนุ่ม และชวนสวี่ซิ่วคุยเป็นระยะ
“ซิ่วซิ่ว สู้ ๆ เหลืออีกแค่สิบกว่าก้าวเอง! เสี่ยวนั่วเอ๋อร์ รีบให้กำลังใจท่านแม่ของเธอหน่อย!”
เสี่ยวนั่วเอ๋อร์สวมเสื้อบุสำลีตัวบางสีแดงสด ยิ้มแย้มราวกับเด็กน้อยในภาพมงคลปีใหม่ เขาร้อง “อา อา” สองครั้งอย่างให้ความร่วมมือ
สวี่ซิ่วใช้ไม้เท้าแบบง่าย ๆ ค้ำยันตัว หน้าผากเต็มไปด้วยเม็ดเหงื่อ เธอตัดพ้ออย่างน่าสงสาร “เซี่ยเซี่ย เธอจะพูดก็พูดไปสิ เหลือขนมอัลมอนด์กรอบให้ฉันสักสองสามชิ้นด้วย!”