กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 422 ต่อให้ฮ่องเต้มาก็เข้าไม่ได้
ยิ่งเข้าใกล้นครหลวง รถม้าและผู้คนบนถนนก็ยิ่งมากขึ้น
“คงได้ยินว่าไม่มีอะไรแล้ว จึงพากันกลับมา!” ชายชราเคาะกล้องยาสูบพลางกล่าว
คนขับเกวียนถลึงตาใส่เขาทันที “ตาแก่ ระวังหน่อย! ฟางเต็มเกวียนของฉัน หากมีสะเก็ดไฟตกลงมา ทุกอย่างก็จบเห่!”
“รู้แล้ว รู้แล้ว!” ชายชรากล่าวอย่างรำคาญ “กล้องยาสูบของฉันยังไม่ได้จุดไฟเลย แกขับเกวียนไปให้สบายใจเถอะ!”
“ยังไม่ได้จุดไฟ แล้วจะเคาะทำไม?”
“ก็มันเคยชินแล้ว!”
ตลอดทางได้ฟังพวกเขาเถียงกัน กลับไม่รู้สึกน่าเบื่อ เพียงแต่สวี่ซิ่วเริ่มง่วงขึ้นมาอีก เปลือกตาบนล่างแทบจะปิดเข้าหากัน