กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 416 ยอมรับชะตาเสีย แกถูกลิขิตให้ตายในมือฉัน
หลี่หยวนรู้สึกเพียงว่าตัวเองฝันยาวนานเหลือเกิน ในฝันมีแต่ฟ้าบุพกาลอันพร่าเลือน ไกลออกไปมีเงาคนผู้หนึ่ง เขาไล่ตามไปตลอดทาง แต่ไม่ว่าอย่างไรก็ไล่ไม่ทัน
เขาไม่รู้ว่าคนนั้นเป็นใคร ได้แต่ตามอยู่เบื้องหลัง รู้เพียงว่าหากตัวเองหยุดลง คนผู้นั้นจะหายไป เขาจะยอมไม่ได้…ไม่ได้…
จู่ ๆ เขาก็รู้สึกเจ็บบนใบหน้า แล้วตื่นขึ้นมา
ทั่วทั้งตัวปวดระบมราวกับถูกก้อนหินยักษ์บดทับ เขาฝืนยกแขนขึ้นตบหน้าตัวเองดังเพียะ พอยกมือขึ้นดูก็พบว่าเป็นแมลงตัวหนึ่งที่มีขามากมาย