กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 410 โชคดีที่พบได้ทันท่วงที
หลี่หยวนคุ้นชินกับบทสนทนาที่เปลี่ยนเรื่องกะทันหันของเธอมานานแล้ว เมื่อได้ยินจึงยิ้ม “รอก่อน เดี๋ยวผมดูก่อน”
เขาหยิบไก่ป่ามา เมื่อครู่ทั้งสองมัวแต่พูดคุยกัน ด้านที่อยู่ใกล้กองไฟจึงไหม้เกรียมเล็กน้อย เขาชักกระบี่ประจำกายออกมา เฉือนชั้นนอกสุดทิ้ง แล้วเด็ดใบไม้สะอาดมาใบหนึ่ง ให้สวี่ซิ่วประคองไว้ด้วยสองมือ ก่อนแล่ไก่ป่าเป็นชิ้นบาง
“น่าจะกินได้แล้ว” เขาลองชิมไปชิ้นหนึ่งแล้วกล่าว
ท้องของสวี่ซิ่วส่งเสียงร้องรับสถานการณ์พอดี เธอไม่สนว่าเนื้อจะร้อน คว้าชิ้นเนื้อใส่ปากแล้วกลืนลงไปทั้งคำ “ร้อนจัง ร้อนจัง”