กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 406 เขายังมาไม่สายเกินไป
ผู้คนที่อยู่รอบกายดูราวกับจะฟันเท่าไรก็ไม่มีวันหมด
คมดาบในมือบิ่นงอแล้ว หลี่เฉียนโยนมันทิ้งไปด้านข้าง ก่อนคว้าดาบอีกเล่มจากศพหนึ่งอย่างลวก ๆ ปักยันไว้กับพื้นเพื่อค้ำร่างตัวเอง
เมื่อมองจากที่ไกล เดิมมีคนอยู่เพียงสิบกว่าคน แต่ครั้นลงมือต่อสู้กันจริง ๆ กลับไม่รู้ว่าคนเหล่านี้ผุดออกมาจากที่ใด ล้อมเขาไว้แน่นทุกด้าน
ต่อให้เรี่ยวแรงแข็งแกร่งเพียงใด ก็ทนศึกผลัดกันโจมตีเช่นนี้ไม่ไหว หลี่เฉียนหอบหายใจ รู้สึกปวดตื้อบริเวณสะบัก
เมื่อครู่มีคนฟันดาบใส่เขา เขาหลบไม่ทัน จึงทำได้เพียงเกร็งกล้ามเนื้อในชั่วพริบตาแล้วฝืนรับดาบนั้นไว้
“มันจะไม่ไหวแล้ว รีบเข้าไป!” ใครคนหนึ่งตะโกนขึ้น