กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 384 ฉันเก็บเธอมาแถวสุสานโบราณ
ภายในห้องเริ่มร้อนอบอ้าว สวี่ซิ่วโบกพัดใบธูปฤาษีพลางมองออกไปข้างนอก บนฟ้าไม่มีดาวสักดวง คงใกล้ฝนตกแล้ว
“เอ้อร์ยา คืนนี้เธอไม่ต้องกลับบ้านแล้วก็ได้” เธอยืนมองอยู่ริมหน้าต่างครู่หนึ่ง รู้สึกเพียงว่าอากาศอบอ้าวจนหายใจไม่ออก จึงหันกลับมาบอกเอ้อร์ยา “ฝนใกล้จะตกแล้ว อยู่ค้างคืนแล้วนอนกับพรอันสูงส่งเถอะ!”
เอ้อร์ยาลังเลอย่างอยากอยู่ต่อ แต่ก็ยังส่ายหน้า “ไม่ได้หรอก ถ้าไม่กลับบ้าน แม่ฉันต้องดุแน่”
เธออำลาองค์หญิงฉงฝูอย่างอาลัยอาวรณ์ “พี่สาวพรอันสูงส่ง พรุ่งนี้ฉันจะมาเล่นด้วยอีกนะ!”
องค์หญิงฉงฝูจับมือเธอไว้ไม่ยอมปล่อย “มาเช้า ๆ!”