กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 382 พี่หลิงเกิดเรื่องแล้ว
ถ้ำแห่งนั้นอยู่ไกลพอสมควร เอ้อร์ยากับอู๋เอ้อร์โก่ววิ่งเล่นอยู่ในภูเขาทั้งวันเป็นเรื่องปกติ แต่ไหนเลยองค์หญิงฉงฝูจะเคยเดินไกลเพียงนี้ โดยเฉพาะหลังเข้าเขาแล้ว ถนนหนทางขรุขระ ยุงและแมลงก็มาก นางเดินเซไปทีละก้าว หลายครั้งเกือบล้ม
โชคดีที่เอ้อร์ยาคอยพยุงอยู่ข้างกาย สองครั้งอู๋เอ้อร์โก่วก็ยื่นมือมาช่วยพยุงนางเช่นกัน แต่พอนางยืนได้มั่นคง เขาก็ชักมือกลับราวกับถูกไฟช็อต
เดินต่อไปอีกพักหนึ่ง องค์หญิงฉงฝูเดินต่อไม่ไหวจริง ๆ
เอ้อร์ยาสงสารนาง จึงตะโกนเรียกอู๋เอ้อร์โก่ว “อู๋เอ้อร์โก่ว เดี๋ยวก่อน เราพักกันสักหน่อย”