กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 371 เขาคิดถึงซิ่วซิ่วแล้ว
วันเวลาต่อจากนั้น หากจะว่าพวกนางใช้ชีวิตอย่างสบายใจก็นับว่าใช่ แต่หากจะว่าพวกนางไม่สบายใจก็ใช่อย่างยิ่ง
เรือนพักนอกเมืองแห่งนี้เป็นสินเดิมของพระชายาหวายอันอ๋อง คนในเรือนพักล้วนปฏิบัติต่อหลี่เฉียนด้วยความเคารพนบนอบ เพราะอย่างไรเขาก็คือนายจ้างของพวกตน จึงพลอยปฏิบัติต่อไทเฮาและคณะอย่างนอบน้อมด้วย ไม่ว่าพวกนางต้องการสิ่งใด เพียงเอ่ยปาก ไม่นานก็จะมีคนนำมาส่งให้
ทว่าอีกด้านหนึ่ง คนในเรือนพักกลับไม่อยากเข้าใกล้คนทั้งไม่กี่นี้อย่างยิ่ง เมื่อพบพวกนางระหว่างทางก็จะก้มหน้าทักทายทันที ไม่ยอมพูดเพิ่มแม้แต่คำเดียว ทั้งยังกำมือลูกหลานของตนไว้แน่น ราวกับกลัวว่าพวกนางจะเอ่ยปากพูดกับเด็ก ๆ