กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 344 ปลายสุดของโลกคือเถี่ยหลิ่ง
การออกจากวังครั้งนี้ทำให้สวี่ซิ่วเหนื่อยล้าไม่น้อย
ดังนั้นบนรถม้าขากลับ นางหลับตั้งแต่ขึ้นรถ จนหลี่หยวนอุ้มนางลงจากรถม้า นางก็ยังไม่ตื่น
“ปล่อยให้นางพักผ่อนให้ดี รอถึงเวลาอาหารเย็นค่อยปลุกนาง” หลี่หยวนกำชับไป๋จื่อ
ไป๋จื่อพยักหน้ารับคำ เพิ่งส่งฮ่องเต้ออกจากประตูไป ก็มีแขกไม่ได้รับเชิญมาเยือน
“พี่สาวท่านนี้ยังจำฉันได้หรือไม่” ฉู่อวิ้นหนิงถือกระจาดใบเล็ก ยิ้มตาหยีพูดกับไป๋จื่อว่า “เมื่อไม่กี่วันก่อนพวกเราเคยพบกัน”
ไป๋จื่อยิ้มกล่าว “คุณหนูฉู่หน้าตางดงามถึงเพียงนี้ ไม่ว่าใครพบเห็นก็ต้องไม่มีวันลืมแน่นอน”
“จริงหรือ ฉันเองก็คิดว่าตัวเองหน้าตาดี!” ฉู่อวิ้นหนิงยิ่งดีใจ