กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 332 หม่อมฉันตาถึง
สวี่ซิ่วมองท่าทีที่เปี่ยมความคาดหวังของเขา แล้วก็สงสารเขามากขึ้น “เอ่อ หลี่เฉียน หวังพึ่งเงินเดือนหลวงของนาย ยังสู้หวังให้เซี่ยเซี่ยหาเงินไม่ได้เร็วเท่า”
เธอชี้ไปยังเงินตำลึงชิ้นเล็กในมือฟางเซี่ย “รอให้ภัตตาคารของเซี่ยเซี่ยเปิดขึ้นมา อยากได้เงินตำลึงเท่าไรก็หาได้ทั้งนั้น”
“เงินตำลึงที่เซี่ยเอ๋อร์หาได้เป็นของเธอ เงินตำลึงที่ฉันหาได้ก็เป็นของเธอเหมือนกัน” หลี่เฉียนกล่าว
ฟางเซี่ยเก็บเงินตำลึงชิ้นเล็กเหล่านั้นอย่างระมัดระวัง แล้วยิ้มว่า “นายมีน้ำใจเช่นนี้ก็ดีแล้ว ต่อไปไม่ว่านายจะหาเงิน หรือฉันจะหาเงิน ก็เหมือนกันทั้งนั้น”