กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 284 ในเมื่อเจ้าอยากไป ก็ไปเถิด
ไทเฮาถูกนางทำให้กริ้วจนปวดขมับ “ความกล้าของเจ้ายิ่งนับวันยิ่งมาก ถึงกับกล้าข่มขู่ข้า”
หวังจาวหรงไม่กลัวแม้แต่น้อย ยิ้มแย้มพลางขยับเข้าไปหา “ป้า ท่านยอมตกลงเถิด”
ไทเฮาหันพระพักตร์ไปอีกด้าน “ไม่ต้องพูดเรื่องนี้กับข้า เจ้าไปขอให้ฮ่องเต้ทรงตัดสินแล้ว ยังจะมาขอให้ข้าตัดสินอะไรอีก”
เมื่อหวังจาวหรงเห็นว่าไทเฮากริ้วจริง นางจึงเก็บรอยยิ้ม ลุกขึ้นแล้วคุกเข่าลง
“ป้า ฉันอยากออกจากวังจริง ๆ” นางกล่าวอย่างจริงใจ “ฉันอยู่ข้างกายท่านมาหลายปี เห็นกับตาว่าท่านกลายเป็นสตรีผู้สูงศักดิ์ที่สุดในวังหลัง แต่ตลอดหลายปีนี้ ท่านมีความสุขหรือไม่”