กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 241 แต่เราคิดถึงเจ้า
ฟ้าเพิ่งจะเริ่มมืด สวี่ซิ่วก็วิ่งไปขดตัวอยู่บนเตียง นอนคนเดียวยังไม่พอ ยังลากฟางเซี่ยมาด้วย ทั้งสองเบียดกันพูดคุย
“วันนี้ไทเฮาเล่าเรื่องตอนหลี่หยวนยังเด็กให้ฉันฟัง ฉันฟังแล้วรู้สึกว่าเขาน่าสงสารอยู่บ้าง” สวี่ซิ่วพึมพำกับฟางเซี่ย
ห้องเครื่องต้นส่งลูกวอลนัตมาให้ ฟางเซี่ยถือจานอยู่ข้าง ๆ พลางแกะลูกวอลนัตไปด้วย พลางพูดว่า “ประโยคนั้นที่เมี่ยวเมี่ยวเคยพูดว่าอย่างไรนะ ประโยคที่ก่อนหน้านี้ชอบพูดติดปากทุกวันนั่น”
“อย่าสงสารผู้ชาย ไม่อย่างนั้นจะกลายเป็นคนที่ไม่มีความสุข” สวี่ซิ่วกล่าวอย่างแห้ง ๆ