กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 227 ไว้ชีวิตเขาสักครั้งก็แล้วกัน
หลินเมี่ยวเมี่ยวแค่นหัวเราะ “แหม ๆ ขันทีอวี๋ ไม่เจอกันไม่กี่วัน ทำไมท่านถึงเลี้ยงหมาเพิ่มอีกตัวแล้วล่ะ?”
“หมะ...หมาอะไรกัน?” ขันทีผู้นั้นชะงัก
หลินเมี่ยวเมี่ยวไม่แม้แต่จะชายตามองเขา สายตาของเธอข้ามไหล่เขาไปมองขันทีอวี๋ที่นอนอยู่บนเตียง “หมาตัวนี้ของท่านใช้ไม่ได้เลย เห็นใครก็เอาแต่เห่าอยู่ทั้งวัน ถ้าไม่สั่งสอนให้ดี เกรงว่าออกไปข้างนอกจะถูกคนตีตายเอา!”
“แก!” ขันทีผู้นั้นเพิ่งรู้ตัวว่าเธอกำลังด่าตน ใบหน้าพลันแดงก่ำ ยื่นมือออกไปหมายจะผลักหลินเมี่ยวเมี่ยว
“เสี่ยวกุ้ยจื่อ อย่าเสียมารยาท!”