กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หลังม่านกุ้ยเฟย
ตอนที่ 169 ร้องไห้ด้วยความปีติยินดี
ชั่วขณะนั้น เธอราวกับตกลงไปในถ้ำน้ำแข็ง
คำพูดของหลี่หยวนคล้ายยังดังก้องอยู่ข้างหู เลือกเพียงหนึ่งจากวารีคล้อยสามพัน ข้าไม่ได้แตะต้องพวกนาง
คล้ายมีคนเรียกเธออยู่ข้าง ๆ เธอสูดลมหายใจลึก ดึงตัวเองออกมาจากความขมขื่นอันไม่อาจอธิบายได้
“เป็นอะไรไป หรือว่าฉันป่วยจริง ๆ” เห็นสีหน้าของเธอผิดปกติ หวังจาวหรงก็เริ่มกังวล
แม้ท่านพ่อจะตรวจชีพจรให้นางแล้ว แต่นางรู้ดีว่าพ่อของตัวเองมีฝีมือเพียงใด วิชาแพทย์ของเขายังห่างชั้นจากสวี่เป่าหลินมาก
“มะ... ไม่มี ไม่ใช่อะไร ไม่ใช่โรค” สวี่ซิ่วอยากฝืนยิ้มออกมา นางรู้ว่าควรแสดงความยินดีกับหวังจาวหรง ทว่าคำเหล่านั้นกลับเอ่ยไม่ออกแม้แต่คำเดียว