กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หลังม่านกุ้ยเฟย
ตอนที่ 137 คุณเองก็คิดว่าผมไร้ประโยชน์หรือ
“โอ้ หม่อมฉันนึกไม่ถึงเรื่องนี้” เธอก้มหน้าลงกลบดินให้ต้นกล้าผักโขม มือทั้งสองกดลงบนดินอย่างแรง
หลี่หยวนคนนี้พูดจาคลุมเครืออยู่เสมอ ทำให้เธอเข้าใจผิด แล้วก็ยืนดูเรื่องน่าขันของเธออยู่ข้าง ๆ
ทันใดนั้นมือข้างหนึ่งก็ยื่นเข้ามาคว้ามือเธอไว้ สวี่ซิ่วสะดุ้ง เงยหน้าขึ้นพอดีกับสบเข้ากับดวงตาลุ่มลึกของหลี่หยวน
“ถึงผมไม่มา ก็ไม่มีทางขาดเหลืออะไรสำหรับคุณ” หลี่หยวนหยิบผ้าเช็ดหน้าจากโต๊ะ ค่อย ๆ เช็ดนิ้วของเธอทีละนิ้วจนสะอาด “มือคู่นี้ของซิ่วซิ่วมีไว้รักษาโรคช่วยชีวิตคน การทำเรื่องแบบนี้ไม่เหมาะจริง ๆ”