ตอนที่ 107 หม่อมฉันเป็นเพียงสตรีอ่อนแอที่แม้แต่มัดไก่ยังไม่มีแรง

ตอนที่ 107 หม่อมฉันเป็นเพียงสตรีอ่อนแอที่แม้แต่มัดไก่ยังไม่มีแรง

หลี่หยวนเดินเอื่อยเฉื่อย รอสวี่ซิ่วตามขึ้นมา

แต่เดินออกจากอุทยานหลวงมาไกลมากแล้ว คนข้างหลังก็ยังไม่มีท่าทีจะเดินเข้ามาใกล้เลย

เขาอดอึดอัดไม่ได้ หากเป็นคนอื่น ป่านนี้คงเดินอยู่ข้างกายเขาแล้ว สวี่ซิ่วหมายความว่าอย่างไรกัน เหตุใดยังไม่เข้ามาอีก

หลี่หยวนหยุดฝีเท้ากะทันหัน หันกลับไปมองพอดี เห็นมือของหญิงสาวสองคนกุมกันแน่น

ปกติเขาไม่เคยรู้สึกอะไร เหตุใดตอนนี้เมื่อเห็นสวี่ซิ่วกับฟางเป่าหลินสนิทสนมกันถึงเพียงนี้ กลับรู้สึกขัดตานัก