กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หลังม่านกุ้ยเฟย
ตอนที่ 96 ความเข้าใจผิดนี้ใหญ่หลวงนัก
“ระหว่างแม่ลูก เหตุใดต้องกล่าวคำขอบคุณ” ไทเฮาทรงลูบมือเขา ตรัสอย่างจริงจังว่า “ขอเพียงฮ่องเต้ทรงพระเกษมสำราญ ต้าโจวสงบสุข ไม่ว่าข้าจะทำสิ่งใดเพื่อเจ้า ล้วนเต็มใจ”
“แต่ก่อนฮ่องเต้ทรงเย็นชากับพระสนมในวังหลัง พวกนางมาระบายทุกข์กับข้าไม่น้อย” ไทเฮาทรงถอนพระทัย “ข้ารู้ว่าฮ่องเต้มีปมในใจ จึงมิได้เร่งรัดมากเกินไป เพียงหวังว่าสักวันฮ่องเต้จะคลายปมในใจได้ด้วยตนเอง”
“ต่อให้ฮ่องเต้ไม่ตรัส ข้าก็รู้ว่าฮ่องเต้เจ็บช้ำเพราะสตรีสกุลเสิ่น...ช่างเถิด สตรีใจดำอำมหิตเช่นนั้น บัดนี้คงกลายเป็นอาหารปลาไปแล้ว ไม่ต้องเอ่ยถึงก็ได้” เมื่อนึกถึงเรื่องในอดีต ไทเฮาก็ทรงขบพระทนต์ด้วยความแค้น