เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
จักรพรรดิองค์ใหม่แห่งหนานจิ้งยอมจำนนเพียงภายนอก ทว่าในใจกลับยังคงไม่ยอมแพ้
การที่เขาสามารถก้าวขึ้นสู่บัลลังก์จักรพรรดิอันสูงส่งนี้ได้ หากปราศจากไหวพริบแผนการและวิธีการอันโหดเหี้ยม เขาคงถูกผู้คนกลืนกินจนไม่เหลือซากไปตั้งแต่ชั่วพริบตาที่ถูกขับไล่ออกจากหนานจิ้งแล้ว
ใบหน้าของเขาเปื้อนรอยยิ้มประจบประแจง ทว่าสายตากลับลอบสังเกตว่าในมือของพวกเขามีเพียงปืนไฟอานุภาพร้ายแรงคนละกระบอกเท่านั้น
ในเมื่อเป็นยุทธภัณฑ์ สิ่งที่ยิงออกมานั้นย่อมต้องมีเวลาหมดสิ้นลง
“เป็นข้าที่ไม่เจียมตัว ได้โปรดท่านหญิงอันเล่อเมตตาไว้ชีวิตด้วย ข้ายินยอมส่งคืนบัลลังก์ฮ่องเต้ และจะทิ้งทรัพย์สินส่วนตัวทั้งหมดของข้าไว้ ขอเพียงพวกท่านเปิดทางรอดให้ข้าสักสายหนึ่งเถิด”
ไป๋เยาเยาไม่มีทางดูแคลนคู่ต่อสู้คนใด ยิ่งไปกว่านั้นคนตรงหน้าผู้นี้ยังเป็นสุนัขไร้บ้านที่หลบหนีไปในอดีต แต่กลับใช้เวลาเพียงไม่กี่ปี ไม่เพียงแย่งชิงบัลลังก์ฮ่องเต้กลับคืนมาได้ ทั้งยังรวมหัวกับแคว้นต่าง ๆ คิดจะร่วมกันโจมตีตงหลิง
มิเพียงเท่านั้น ตั้งแต่ยี่สิบกว่าปีก่อน เขาก็ได้เริ่มวางหมากไว้แล้ว คนเช่นนี้จะยินยอมสละทุกสิ่งเพียงเพื่อเอาชีวิตรอดได้อย่างไร
“เรื่องที่เจ้าเอ่ยมาเหล่านั้นข้าหาได้สนใจไม่ ที่ท่านหญิงเช่นข้ามาในครานี้ ก็เพื่อมาเอาชีวิตของเจ้า”