กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
การจะไปจับอาจารย์ปู่ที่ศาลาว่าการแล้วพาตัวมา ไป๋เยาเยาไม่มีใจอดทนรอต่อไป นางจึงมองเจ้าหน้าที่ศาลสองคนที่คุกเข่าอยู่บนพื้น
“พวกเจ้าสองคนบอกขุนนางตรวจการผู้นี้มาสิ ในศาลาว่าการใครเป็นผู้มีอำนาจตัดสินใจ?”
รองนายอำเภอได้ยินว่าไป๋เยาเยาถามว่าใครเป็นผู้มีอำนาจตัดสินใจ มิใช่ใครเป็นผู้สั่งการให้พวกเขาทำงาน
เขาคุกเข่าอยู่บนพื้นแกล้งขยับร่างกายเล็กน้อยจนเกิดเสียง ความหมายคือเตือนทั้งสองคนให้ระวังคำตอบ
เจ้าหน้าที่ศาลทั้งสองคนเหลือบมองไปทางรองนายอำเภอ เมื่อได้รับสายตาเตือนของเขา ก็หดคอทันที
“ข้าพเจ้าผู้น้อยเป็นเพียงผู้ปฏิบัติงานในที่ว่าการอำเภอ ใครก็สามารถสั่งให้พวกข้าน้อยทำงานได้ ไม่มีผู้ที่ออกคำสั่งโดยเฉพาะ”