เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ฮ่องเต้มีสีหน้ามืดมน ยกมือขึ้นบีบนวดหว่างคิ้วที่ปวดเมื่อยล้าเล็กน้อย
“ไสหัวออกไป แจ้งเหล่าเอ้อร์ให้มาพบเรา”
หลังจากทหารจากไป ฮ่องเต้ทรงมีพระทัยหงุดหงิดกระวนกระวาย ทว่าส่วนใหญ่ล้วนเป็นความผิดหวัง
คืนนี้สูญเสียกองกำลังยอดฝีมือไปมากมายถึงเพียงนี้ กลับปล่อยให้อ๋องหรงอันถอยหนีไปได้อย่างไร้รอยขีดข่วน
พระองค์ไม่คิดจะรอองค์ชายสองเลยแม้แต่น้อย ทรงเอนพระวรกายลงบรรทมบนแท่นบรรทมโดยตรง
ยามที่องค์ชายสองเร่งรีบรุดหน้ามา สิ่งที่รอคอยเขาอยู่กลับเป็นบานประตูอันเย็นเยียบ
ขันทีที่เฝ้าอยู่หน้าประตูบอกให้เขารออยู่ข้างนอก ฮ่องเต้อาจมีรับสั่งเรียกเข้าเฝ้าได้ทุกเมื่อ องค์ชายสองทำได้เพียงกัดฟัน ก้มหน้ารับชะตากรรมคุกเข่าอยู่ด้านนอกตำหนักบรรทมของฮ่องเต้
ในใจเขากระจ่างแจ้งดี ฮ่องเต้จงใจฉีกหน้าเขาอย่างเห็นได้ชัด ทั้งยังนับเป็นการลงโทษอีกรูปแบบหนึ่ง