กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ไป๋ฝู่ชางยังคงประจบด้วยรอยยิ้มพลางกล่าวว่า “ท่านหญิง พระองค์ได้ออกราชโองการแล้ว การที่เจ้าจะเข้าสู่จวนกั๋วกงเป็นเรื่องที่แน่นอนตายตัว แม้เจ้าจะไม่เต็มใจเพียงใด ก็ต้องปฏิบัติตามราชโองการมิใช่หรือ
ฉะนั้นเจ้าจงฟังเฒ่าชราผู้นี้สักคำเถิด คนหนุ่มสาวได้ใกล้ชิดกันมาก ๆ ย่อมมีแต่ผลดีต่อชีวิตหลังแต่งงานของพวกเจ้า ไม่มีข้อเสียเลย”
เถาเยาเยามองทั้งสองด้วยรอยยิ้มที่เหมือนยิ้มก็ไม่ใช่ ไม่ยิ้มก็ไม่เชิง สายตานั้นราวกับมองทะลุความคิดในใจของอีกฝ่ายได้
“ราชโองการของพระองค์ก็ระบุไว้เช่นกัน อนุญาตให้ข้าอภิเษกใหม่ได้หลังจากสองปี
ยังมีเวลาอีกนาน สองปีข้างหน้าจะเกิดเรื่องอะไรขึ้น ใครเล่าจะคาดเดาได้”