กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เถาเยาเยามองท่านพ่อของนาง เห็นได้ชัดว่าเขากำลังรู้สึกเสียดายเงินอย่างสุดซึ้ง
นางลองเอ่ยถาม “ท่านพ่อ จะให้ข้าเก็บไว้ให้ท่านบ้างหรือไม่เจ้าคะ?”
ดวงตาของเถาจ้งหมิงเป็นประกาย ทว่าปากกลับกล่าวว่า “ไม่ต้องๆ นั่นล้วนเป็นสิ่งที่ท่านพ่อมอบให้เจ้า”
แต่ดวงตากลับจ้องมองตั๋วเงินเขม็ง ไม่ยอมละสายตาไปแม้แต่น้อย
เถาเยาเยามองดูตั๋วเงินในกล่อง มีอยู่ราวห้าถึงหกหมื่นเหลี่ยง จึงหยิบปึกเล็กๆ ขึ้นมาปึกหนึ่งวางไว้ตรงหน้าท่านพ่อของนาง
จากนั้นจึงคีบหัวเป็ดวางลงในชามของท่านพ่อ
“ท่านพ่อ ข้าคิดว่าท่านเหมาะกับการทานสิ่งนี้ยิ่งนักเจ้าค่ะ”
เถาจ้งหมิงมองหัวเป็ดที่มีปากสีเหลืองอ๋อย ทั้งยังมีขนสีดำที่ยังถอนออกไม่หมดอยู่บนหัว เขา...เขาทำใจทานไม่ลงจริงๆ!