กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ในเมื่อพบเบาะแสสำคัญแล้ว เถาเยาเยาจึงไม่คิดจะปล่อยโอกาสที่ส่งตรงมาถึงที่นี้ให้หลุดมือไป
นางก้าวไปข้างหน้าสองสามก้าวแล้วใช้มือปิดปากเถาหว่านอิ๋ง ก่อนจะลากตัวนางกลับเข้าไปในห้องที่เพิ่งพักผ่อนเมื่อครู่
ก่อนจะปล่อยมือ เถาเยาเยาเอ่ยเตือนด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา
“ข้าจะปล่อยมือแล้ว หากเจ้ากล้าส่งเสียงร้องเรียก ข้าจะบิดคอเจ้าให้หักทันที” กล่าวจบ นางก็ค่อย ๆ ปล่อยมือออก
เถาหว่านอิ๋งใบหน้าเต็มไปด้วยความหวาดกลัว รีบหมุนตัวถอยหลังไป
“เมื่อครู่ข้าไม่ได้พูดอะไรกันสักคำ เหตุใดเจ้าถึงจับตัวข้ามาที่นี่?”
เพื่อเป็นการประหยัดเวลา เถาเยาเยาจึงไม่คิดจะพูดอ้อมค้อมกับนาง
“เป็นองค์ชายสองส่งเจ้ามา ใช่หรือไม่?
เป้าหมายที่แท้จริงของเจ้าคืออะไรกันแน่?