กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ทองคำ เงิน และอัญมณีเหล่านั้นในคลังสินค้าของห้างสรรพสินค้าและโรงจอดรถใต้ดินของเถาเยาเยา นางใช้หลายชาติก็ใช้ไม่หมด
ย่อมไม่มีทางไปเอาสินเดิมของสหายสนิทเป็นแน่
“ข้าช่วยท่านปู่ของเจ้า มิได้หวังสินเดิมของเจ้า เพียงคิดว่าเขาจะปกป้องพี่น้องของเจ้าได้นานขึ้นอีกหน่อย
รอจนเจ้ามีความสามารถยืนหยัดเผชิญหน้าได้ด้วยตนเองอย่างเต็มที่ เช่นนั้นข้าก็จะกังวลน้อยลง”
ในใจของเซียวซูเหยียนอบอุ่น นางโอบแขนของเถาเยาเยา แล้วซบศีรษะลงบนไหล่ของนาง
“เยาเยา เจ้าดีกับข้ามากจริง ๆ ข้าขอไม่แต่งงาน ตามเจ้าอยู่ทั้งชีวิตได้หรือไม่”
เถาเยาเยาตกใจจนรีบดึงแขนกลับมา