กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เถาเยาเยาและเซียวซูเหยียนสนทนาธุระกันเสร็จสิ้น ขณะเพิ่งเดินออกมาจากห้องรับรองส่วนตัว ก็เห็นองค์ประกันหนานจิ้งยืนรออยู่ที่หน้าประตู
เถาเยาเยาทำท่าผายมือ ทั้งสามคนจึงกลับเข้าไปในห้องรับรองส่วนตัวอีกครั้ง
เซียวซูเหยียนไม่รู้ตัวเลย สายตาของนางจดจ้องอยู่ที่ใบหน้าขององค์ประกันหนานจิ้ง
เถาเยาเยามองท่าทางซื่อ ๆ ดูเด๋อด๋าน่าเอ็นดูของนางแล้วรู้สึกน่ารักเสียจริง จนอดไม่ได้ที่จะยกมุมปากขึ้นเล็กน้อย
อารมณ์ที่เคยขุ่นมัวขององค์ประกันหนานจิ้งฟู่จิ่งจ้าน พลันแจ่มใสขึ้นทันทีเมื่อได้เห็นรอยยิ้มอันงดงามเฉิดฉายนั้น
“ดูท่าท่านหญิงคงจะดีใจมากที่ได้พบข้า เช่นนั้นวันหน้าข้าคงต้องรุกให้มากขึ้น หมั่นมาหาท่านหญิงให้บ่อยหน่อย”
เถาเยาเยารีบโบกไม้โบกมือ