กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เหล่าคุณหนูมองหน้ากันไปมา ต่างไม่เข้าใจการกระทำของเถาเยาเยา
“เหตุใดเจ้าจึงช่วยมัน?”
เถาเยาเยากล่าวอย่างไม่รีบร้อน “ปล่อยให้มันตายเช่นนี้ ก็เท่ากับปล่อยให้มันสบายเกินไปมิใช่หรือ
ข้าจะเปิดเผยความผิดของมันให้สาธารณชนรู้ ให้ทุกคนรังเกียจเดียดฉันท์มัน ให้ตระกูลถือเป็นความอัปยศ ให้มันมีชื่อเสียงเหม็นเน่าขจรไปไกล
หลังจากตายแล้วจะไม่มีผู้ใดเก็บศพ ไม่สามารถฝังในสุสานบรรพชน และยิ่งไม่มีผู้ใดบูชา
ฉะนั้นเหล่าคุณหนู พวกเจ้ายินดีออกมายืนหยัด ฟ้องมันต่อศาลหลวงหรือไม่?”
คุณหนูจำนวนไม่น้อยต่างลังเล
สภาพของพวกนางในตอนนี้ แม้กลับบ้านไป ชื่อเสียงก็เสียหายแล้ว
ไม่อาจแต่งเข้าตระกูลดี ๆ ได้ หากยังต้องขึ้นศาลหลวงอีก ภายหน้าพวกนางก็ไร้หน้าพบผู้คนอะไรกัน