กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ฉินเหล่าเอ้อร์มองหัวหน้าฉินด้วยสายตาเย็นชา “ดูท่าที่ข้ายังไม่ตาย คงทำให้พี่ใหญ่ผิดหวังมากสินะ”
“น้องรองพูดจาอะไรกันเช่นนี้ พี่ใหญ่จะมีความคิดเช่นนั้นได้อย่างไร พวกเราเป็นคนครอบครัวเดียวกัน ต่อให้พี่ใหญ่ประสบเคราะห์เสียเอง ก็ไม่หวังให้เจ้าต้องเป็นอะไรไป”
กล่าวจบ หัวหน้าฉินก็หันไปมองเจ้าตระกูลฉิน
“ท่านเจ้าตระกูล ข้ากับน้องรองสามารถวาดแบบร่างออกมาได้ทันที เช่นนี้แล้ว สองสหายพวกเราก็สามารถเข้ากรมยุทโธปกรณ์ได้ทั้งคู่ใช่หรือไม่”
ฉินเหล่าเอ้อร์รู้ว่าหัวหน้าฉินคิดจะทำอะไรกัน แต่เขาไม่มีทางมองอีกฝ่ายเป็นคนในครอบครัวอีกต่อไปแล้ว
“พี่ใหญ่ล้อเล่นกระมัง ท่านทำยุทโธปกรณ์เป็นตั้งแต่เมื่อใดกัน ไฉนข้าถึงไม่รู้เล่า?