กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ปฏิกิริยาแรกของเถาเยาเยาก็คือ คนผู้นี้คงไม่ใช่ท่านอาจารย์กระมัง!
แต่นี่คือดินแดนศักดินาของเขา อีกทั้งเขายังเป็นท่านอ๋อง
คงไม่ใช่เพราะต้องการสืบคดีจนต้องลดตัวลงมาถึงเพียงนี้กระมัง
ในใจอดเก็บความอยากดูเรื่องสนุกไว้ไม่ไหว อยากเห็นท่าทางการร่ายรำของอาจารย์เสียเหลือเกิน
นางชี้ไปยังโรงเตี๊ยมแห่งหนึ่งที่ไม่ไกลนักอย่างไม่ใส่ใจ
เหอหน่วน ดูแลครอบครัวพี่สองฉินให้ดี พวกเจ้าไปพักที่โรงเตี๊ยมไหลฝูข้างหน้าก่อน พวกข้าจะตามไปหา
เหอหน่วนขานรับเบา ๆ
เถาเยาเยาได้ออกจากรถม้าแล้ว ปลายเท้าแตะพื้นเบา ๆ
ใช้วิชาตัวเบากระโดดขึ้นหลังคา มุ่งตรงไปยังริมแม่น้ำฉินหวยตลอดทาง
นางหยุดอยู่บนหลังคาหลังหนึ่งซึ่งใกล้ริมแม่น้ำฉินหวยที่สุด