กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
แม่สามีส่งเด็กทั้งสองคนเข้าเรือนไป แล้วหมุนตัวเดินกลับมาที่หน้าประตูห้องครัวอีกครา สายตาที่มองสะใภ้ใหญ่เย็นชาเป็นอย่างยิ่ง
“สะใภ้ใหญ่ ข้าบอกไปหลายรอบแล้ว ตระกูลข้ากับพวกเขาไม่มีความเกี่ยวข้องกันอีกต่อไป
ส่วนเรื่องที่เจ้าดึงดันจะบากหน้าไปนับญาติ ข้าก็ไม่มีอะไรจะพูด
เพียงแต่เมื่อคนมาแล้ว เจ้าจงพาพวกเขาเข้าห้องของเจ้าไป ทางฝั่งข้าอย่าได้ให้พวกเขาเหยียบแม้แต่ธรณีประตู”
สะใภ้ใหญ่เห็นหญิงชราเป็นเช่นนี้ น้ำเสียงก็เริ่มหงุดหงิดรำคาญใจขึ้นมาบ้าง
“ท่านแม่ ท่านก็อายุปูนนี้แล้ว เลอะเลือนไปแล้วจริง ๆ หรือเจ้าคะ
ขอเพียงท่านกลับไปคุกเข่าลงดี ๆ ต่อหน้าตระกูลสายหลักของสาขาตระกูล โขกศีรษะขอขมา พวกเราก็จะได้ออกไปจากสถานที่บัดซบแห่งนี้