เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เถาหว่านอวี๋มองเถาเยาเยาด้วยสีหน้าลำพองใจ “ตั้งแต่เด็กเจ้าก็ถูกข้าจัดการมาตลอด ความแค้นนี้เจ้าคงอยากชำระมากสินะ!
เถาเยาเยา ตอนนี้ข้ามอบโอกาสให้เจ้าโอกาสหนึ่ง ไปเรือนหลังกับข้า หากเจ้าฟันข้าหนึ่งดาบแล้วฆ่าข้าไม่ตาย เรื่องในวันนี้ก็ถือว่าเลิกรากันไป เจ้ากล้าลองดูหรือไม่”
เถาเยาเยาย่อมไม่หลงกลนางเป็นธรรมดา
ข่าวสารเหล่านั้นเมื่อครู่นางก็อ่านจนแย่แล้ว ไม่มีความจำเป็นต้องรั้งตัวนางไว้ที่นี่อีกต่อไป
“เหอหน่วน มัดนางไว้กับจู้จื่อในห้องเก็บฟืน ปล่อยให้นางเอาชีวิตรอดเอาเองตามยถากรรม”
เหอหน่วนเมื่อครู่ได้ยินอย่างชัดเจนยิ่งนัก เถาหว่านอวี๋ผู้นี้รังแกนายเหนือหัวของตนมาตั้งแต่เด็ก แต่นายเหนือหัวกลับยอมผ่อนปรนให้นางครั้งแล้วครั้งเล่า
นายเหนือหัวใจอ่อน แต่นางไม่ยอมเด็ดขาด
รอไปถึงห้องเก็บฟืน ต้องสั่งสอนนางอย่างหนักให้จงได้