กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เถาเยาเยารู้ดีว่าทุกคนต่างเป็นห่วงนาง
“ข้าไม่ได้บาดเจ็บ รับรองว่าต่อจากนี้ไม่ว่าจะไปที่ใด ข้าจะพานางเหอหน่วนไปด้วย”
อาสะใภ้เดินเข้าไปจับมือของเถาเยาเยา “ไม่บาดเจ็บก็ดีแล้ว กินข้าวหรือยังล่ะ ในหม้อยังมีเนื้อแกะตุ๋นที่เจ้าชอบที่สุด ข้าอุ่นเก็บไว้ให้เจ้าอยู่”
อาเล็กถามถึงเรื่องราวที่เกิดขึ้นในบ้านช่วงนี้อีกครั้ง
เถาเยาเยาก็ไม่ได้ปิดบัง สิ่งที่เกิดขึ้นรวมถึงเรื่องบ้านท่านตา และเรื่องที่เด็ก ๆ ถูกรังแกในมหาวิทยาลัย ตลอดจนเรื่องของเถาหว่านอวี๋ นางก็เล่าไปจนหมด
เมื่อได้ยินดังนั้น เถาจ้งผิงก็ขมวดคิ้วแน่น
“ในเมื่อเจ้ามีแผนการรับมือเสนาบดีหยางแล้ว ต่อไปพวกมันก็คงเอาตัวไม่รอดเอง
ทว่าหอฝูเหยาตอนนี้เป็นของอ๋องหรงอัน คนเกือบทั้งจิงตูก็รู้เรื่องนี้กันหมด