กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ชายที่ถูกเหวี่ยงออกมาเต็มใบหน้าด้วยความแค้นเคือง ตะโกนเสียงดังว่า “เจ้าเป็นผู้ใดกันแน่ ช่างกล้าหาญนัก กล้าลงมือกับองค์ชาย เช่นนี้ข้าว่าเจ้าไม่อยากมีชีวิตอยู่แล้ว”
อู้หยิ่นชักด้ามดาบออกมาแนบที่กลางอกของชายผู้นั้น
“มีองค์ชายเช่นเจ้าไว้ยุยงให้เกิดเรื่องวุ่นวาย เช่นนี้เสด็จพ่อของเจ้าก็คงต้องปวดหัวไม่น้อย”
องค์ชายเก้าตบด้ามดาบที่แนบอยู่กลางอกของเขาออก แล้วลุกขึ้นจากพื้น
“พวกเจ้าไม่รู้จักความเป็นความตายจริง ๆ ลงมือกับองค์ชายก็เท่ากับต่อต้านราชสำนัก คิดจะเป็นกบฏหรือ?”
อู้หยิ่นไม่พูดพร่ำทำเพลง คว้าคอเสื้อด้านหลังของเขาลากเข้าไปในห้อง
ชายผู้นั้นยังตะโกนโวยวายเสียงดัง “บังอาจ เจ้าสารเลว รีบปล่อยข้าเดี๋ยวนี้ เจ้ารู้หรือไม่ว่าพระมารดาของข้าเป็นผู้ใด?