กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เถาหว่านอวี๋ที่ยืนอยู่ไม่ไกลอดยิ้มมุมปากขึ้นมาไม่ได้
ในใจสะใจจนเหลือทน
นึกว่าพวกเขาหาที่พึ่งได้ใหญ่โตสักเพียงใด คิดไม่ถึงว่ายังไม่ทันเข้ากรุงก็ถูกคนเล่นงานเสียแล้ว
หรืออาจถึงขั้นเอาชีวิตไม่รอด คิดถึงตรงนี้เถาหว่านอวี๋ก็ยิ่งดีใจจนแทบจะอดไม่ไหว
เถาคนโตกับเถาเหล่าซานเคยกินความลำบากมาหลายปี บัดนี้เห็นคนกลุ่มนี้ซวย ก็ยิ่งดีใจจนบรรยายไม่ถูก
ถูกจับในฐานะไส้ศึก ต่อให้มิมรณะก็ต้องถลอกปอกเปิกออกมาชั้นหนึ่ง ชีวิตครึ่งหลังได้แต่ดิ้นรนทุรนทุรายอยู่ในความเจ็บปวด
พวกเขาทั้งหลายแหงนคอยาวรอชมจุดจบอันน่าเวทนาของคนกลุ่มนี้