กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“ชิงเอ๋อร์เบะปากเล็กน้อยพลางตะโกนเสียงดัง “พี่ชายสือชิง ท่านมันนิสัยไม่ดี ทำตุ๊กตาหิมะเสี่ยวเสวี่ยของพวกเราพังหมดเลย”
“ขอโทษที เดี๋ยวข้าจะมาช่วยพวกเจ้าปั้นใหม่ภายหลัง ตอนนี้ข้ามีเรื่องสำคัญกว่าต้องไปทำ”
ว่าแล้วร่างของกู้สือชิงก็เลือนหายไปทันที
พวกเด็กน้อยเห็นตุ๊กตาหิมะที่อุตส่าห์ตั้งใจปั้นมาอย่างเหนื่อยยากพังทลายลง ก็รู้สึกไม่สบอารมณ์กันเล็กน้อย
เถาเยาเยาลูบศีรษะเด็ก ๆ ทั้งหลาย
“อย่าเพิ่งไม่พอใจไปเลย ตอนนี้พวกเราไปหาพี่ชายสือชิงกันเถอะ ให้เขาชดใช้ตุ๊กตาหิมะเสี่ยวเสวี่ยของเรา ดีหรือไม่?”
เด็ก ๆ พยักหน้า ขณะที่พวกเขากำลังเตรียมจะเดินไปทางสวนหลังบ้าน ก็ได้ยินเสียงทุบประตูหน้าบ้านดังปัง ๆ