กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เถาเยาเยาเห็นทั้งสองคน ขาดเพียงแค่มีคนหยิบยื่นบันไดให้พวกเขาก้าวลงเท่านั้น
“แม่ทัพสวี ได้ยินว่าเมื่อเร็ว ๆ นี้มีสตรีผู้หนึ่งช่วยท่านตามหาบุตรชายพบ ทั้งยังส่งไปให้ท่านด้วยตนเอง
ท่านรู้สถานะของสตรีผู้นั้นหรือไม่
ต่อให้วันนี้พวกเราไม่เชิญท่านมา สตรีผู้นั้นก็คงช่วยท่านเลือกข้างไปตั้งนานแล้ว”
ได้ยินเช่นนั้น คิ้วของสวีจื้อหงก็ขมวดมุ่นเข้าหากันแน่น
“คำพูดนี้หมายความว่าอย่างไร”
เถาเยาเยาเดินไปที่หน้าประตู กำชับพ่อบ้านที่อยู่ด้านนอกสองสามประโยค
ผ่านไปไม่นาน ชายวัยกลางคนผู้หนึ่งก็พาเด็กวัยสามขวบคนหนึ่ง ปรากฏตัวขึ้นภายในห้องโถงใหญ่
ชั่วพริบตาที่สวีจื้อหงมองเห็นเด็ก ดวงตาก็พลันเบิกกว้างขึ้นมาทันที
ใบหน้าเล็กอันไร้เดียงสานี้ช่างละม้ายคล้ายกับฮูหยินของเขายิ่งนัก