กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
แววตาของอู๋หมิงปรากฏรอยยิ้มเอ็นดูปนจนใจ เขาจะไม่เข้าใจจุดประสงค์ที่เถาเยาเยาพูดเช่นนี้ได้อย่างไร
เขายอมรับการจัดการของโชคชะตาไว้นานแล้ว อีกทั้งยังหาผู้สืบทอดไว้ให้ตนเองเรียบร้อย จึงไม่มีสิ่งใดต้องเสียใจอีก
เขาหันตัวไปหยิบกล่องไม้สองใบออกมาจากตู้บนเตียงอุ่น หลังจากเปิดใบหนึ่งออกก็ส่งให้เถาเยาเยา
“ป้ายบัญชาการเหล็กทมิฬชิ้นนี้สามารถบัญชาการทหารม้าเหล็กสามหมื่นนาย คนเหล่านี้ล้วนองอาจกล้าหาญและเก่งกาจในการรบ ปัจจุบันพวกเขากระจายตัวอยู่ตามที่ต่างๆ ภายหน้าเจ้าจะต้องได้ใช้มันแน่นอน ส่วนวิธีติดต่อพวกเขา ในก้นกล่องมีที่อยู่ระบุไว้”
พูดจบเขาก็นำกล่องไม้ใบที่เหลือออกมา แล้วส่งให้ด้วยเช่นกัน